د اسفنديار ولي خان پېغام

عمر لکه د باد تېرېږي، د باچا خان او ولي خان د نومونو اورېدو سره راته د هغوي دژوند د يوې يوې لمحې سره د هغوي د تلين هغه منظرونه هم نېغ سترګو ته ودرېږي، په کومه کومه ورځ چې هغوي د پښتنو سره اخري پرېکړه کړې وه او دغه د پېښور د لوئے کننګم پارک او خواوشا لارې کوڅې يواځې د غمژنو پښتنو نرو او ښځو نه ډکې نۀ وې، بلکې په هر طرف اوښکې هم وې او د سلګو اوازونه هم وو چې زړونه به ئې غوڅول، دا مياشت د باچا خان د يوويشتم ا و ولي خان د درېم تلين مياشت ده. شلمه جنورۍ د باچا خان او شپږ ويشتمه جنورۍ د ولي خان زمونږ سره د جدائۍ اخري ورځ وه.
چې پېدا شوې تا ژړل خلقو خندا کړه
داسې مړ شه چې تۀ خاندې خلق ژاړي

د دې هر څۀ باوجود لکه زما د هر پښتون زړۀ او ذهن د وياړنې د هغې سرور نه ډک دے چې دغو دواړو بې بدله شخصيتونو په خپل ځان او ژوند لوبې وکړې خو د وخت ظلم او جبر ته ئې سرونه راټيټ نۀ کړے شو او خلقو ته د نۀ رسايۍ باوجود ئې خپله فلسفه او پېغام ور ورسول او هغه فرض ئې ادا کړل د کوم چې هغوي د لوئے خدائے پاک او پښتنو سره لوظونه کړي وو.
د وياړ او زړۀ غټاوي خبره دا ده چې د پښتنو ټول تاريخ د يو قسم تورې او مړانې نه ډک دے او د باچا خان او ولي خان توره او مړانه د يو نوي قسم تاريخ آغاز کوي او دوي ته يو انفراديت وربخښي، دغه تاريخ د عدم تشدد د فلسفې امن، مينې، ورورولۍ، قلم، کتاب، ذهن او شعور تاريخ دے او په نړۍ کښې د يو قوم په حېثيت د ځان پېژندنې تاريخ دے او دا زمونږ د پښتون قام د ژوند ژواک يو داسې بختوره مرحله ده چې زمونږ فکرونو ته د الوت وزرې ورکولې شي.
کومو رهبرانو چې يوه پېړۍ د امن او عدم تشدد دپاره کار وکړو نو دا ډېر د افسوس او ارمان ځائے دے چې د هغې خلقو وطن نن په ټوله دنيا کښې يواځينے ځائے دے چې هر خوا وينې دي او د اور لمبې دي او پښتانۀ قتلېږي او پکښې سوزېږي. دا هم د افسوس مقام دے چې غلطۍ د دې ملک غېر جمهوري حکمرانانو وکړې او ملبه ئې ټوله د پښتنو په سر راپرېوته. بيا هم مونږ له د پښتنو اجتماعي غېرت او د باچا خان او ولي خان د عملي جدوجهد فکر او فلسفې رڼاګانې ډاډ راکوي چې د قومونو په ژوند کښې دغسې حادثې راځي. هغه ورځ لرې نۀ ده چې مونږ په دغه قسم ټولو حالاتو برے ومومو او ټول پښتانۀ د وحدت په يوه لاره د منزل په لور روان وساتو. مونږ د خپل تاريخ په دې موړ د دغو دواړو تاريخي هستيو د روحونو سره لوظ تازه کوو چې زمونږ ټولې هلې ځلې به د هغوي دخيال او فکر، فکر او عملي فلسفې په نوم وي. د پښتنو د بقاء د جنګ په دغه مرحله کښې به مونږ د لوئے خدائے د رحم و کرم سره سره د هغوي او د هغوي د ملګرو روحونه هم د خپلې رهنمايۍ دپاره رابلو. زمونږ ژوند او ژواک د پښتنو د اجتماعيت د بقاء نۀ يواځې يوه برخه ده بلکې دا زمونږ سره د پښتنو هغه امانت دے چې هېچرې به خيانت کېږي نۀ. د باچا خان او ولي خان کردار او عمل زمونږ د پښتنو په لاسو کښې هغه رڼاګانې دي چې د هرې تورې تيارې سينه غوڅولے شي او مونږ خپل منزل ته رسولے شي. انشاءالله

اسفنديار ولي خان

باچاخان مرکز پېښور

د باچاخان اؤ ولي خان په کليزه د پښتونخوا د وزيراعلی اميرحېدرخان هوتي پېغام

د سترلارښود بابا فخرافغان باچاخان په ٢١ اؤ د رهبرتحريک خان عبدالولي خان په درېمه کليزه مونږ د خپل اولس سره دا لوظ کوو چې د پختونخوا صوبائي حکومت به د عوامي نېشنل پارټئ د رهبرئ اؤ مشرئ د سرپرستئ لاندې د خپل قام اؤ سيمې د امن اؤ پرمختګ لپاره د هيڅ قسمه قربانئ نه سر نه اړوي ـ
مونږ ټول د ستربابا باچاخان د عدم تشدد فلسفه د خپلې لارې مشال ګڼو اؤ دا مو پوخ يقين دے چې په دې سيمه صرف امن زمونږ د خوشحالئ اؤ ترقئ ضمانت ورکولے شي ـ بدامني ، وسله وال شورش اؤ اړے ګړے دچا په خېر تمام شوے دے ، نه به تمام شي اؤ د کشالو د حل يواځينئ لار د خبرو اترو اؤ جرګې مرکې ده ــ په ټوپک نه چا خپلې مسئلې هوارې کړي دي ، نه به ئې هوارې کړي ـ
په دې هيله چې يوه ورځ به مونږ هم د سيال قامونو سره سيال شو اؤ د خپل مېنځه به دښمنئ ، تربګنئ اؤ نااتفاقئ لرې کړو اؤپه تعليمي ، معاشي اؤ مواصلاتي لارو به خپل اولس د ترقئ بام پله بوځو، زمونږ حکومت په دې حقله کوټلي ګامونو اخيستلو ته چمتو دے ولې حکومت د خپل قام نه دا تمه هم لري چې د قامي اؤ بېن الاقوامي حالاتو په رڼا کښې به د سوچ ، فکر ، حکمت اؤ زغم نه کار واخلي اؤ د ستر رهبر خان عبدالولي خان دا وصيت به د ځان سره خوندي ساتي چې لا به يو کيږو ګنې ورکيږو ـ
مونږ د صوبې د حکومت واګي اخيستلو پروخت ډېر امېدونه او ارمانونه د ځان سره راوړي وو. د ټولو نه لوئے ارمان مو دلته امن قايمول وو او اوس هم دغه فکر لرو. مونږ د ډېرو مشکلاتو او ډېرو اندروني او بېروني مخالفتونو باوجود دوه امن معاهدې لاس ليک کړلې خو د دغسې اخلاص باوجود مونږ قسمت د اور لمبو ته وسپارلو. بيا هم مونږ نۀ دهمت لمن پرېښې ده او نۀ د صبر او زغم. ځکه چې مونږ د پښتنو د عظيم لارښود د عملي فلسفې عدم تشدد د سيوري لاندې پېدا شوي او لوئے شوي پښتانۀ يو. زمونږ يقين دے چې د دغې فلسفې او د مشرانو د دعاګانو په برکت به مونږ ډېر زر په خپلو نېکو خواهشاتو کښې کاميابي ومومو. ځکه چې خدائے غېرتي بادشاه دے د غېرتي خلقو او صبر کوونکو خلقو ملګرتيا کوي او مونږ هم د لوئے خدائے د رحم وکرم په امېد غواړو چې زمونږ د قام د مياندو خوئېندو د سترګو اوښکې وچې کړې شو.
دا ډېر د افسوس او ارمان مقام او ځائے دے چې کوم رهنما باچاخان (چې د پښتنو فخر افغان دے) چې تقريباً يوه پېړۍ ئې د کوم قام او خاورې دپاره د عدم تشدد په فلسفه کار وکړو او عمل يې پرې وکړو او د امن تبليغ يې وکړو. نن د هغۀ وطن، قام او اولس د تشدد او بدامنۍ په يو داسې طوفان کښې ګېر دے چې زمونږ لرلي او راوړي ارمانونه ئې زمونږ په زړونو کښې غوټه کړي پرېښي دي. زمونږ ارمانونه د دې قام، د دې اولس تعمير او ترقي ده. مونږ به انشاءالله د باچاخان او ولي خان ياد د روايت په توګه نۀ بلکې د يو مقصد او دهغوي د روحونو سره د يو پښتون لوظ په توګه نمانځو. هغه لوظ به دا وي چې مونږ د هغوي د فکر وعمل په رڼا کښې او د هغوي د افکارو او ارمانونو په رڼا کښې دخدمت يو داسې مشال قائم کړو چې د هغوي روحونو ته پرې سکون ورسي.
مونږ د پوره امېد او يقين او دعوې سره وايو چې مونږ پښتانۀ مسلمانان يو. نۀ مو د پښتو لمن پرېښې ده او نۀ د اسلام د اصولو لمن. ټولې لارې رڼې دي، مونږ د دغو رڼو لارو لاروي يو، خدائے پاک به مونږ له ضرور برے راکوي. د باچاخان او ولي خان د فکر و عمل لارې به هم رڼې ساتو.

کور مو ودان

اميرحېدرخان هوتي
پختونخوا هاوس
پېښور
نېټه : د جنورۍ ١٨ کال ٢٠٠٩ء

د عوامي نېشنل پارټئ صوبائي صدر ښاغلي افراسياب خټک پېغام

د غلامۍ او بې وسۍ په يو داسې دور کښې چې هر خوا مايوسي او بې حسي خوره وه او په ټول برصغير د پېرنګي د راج بېرغ رپېدو او بل خوا د پښتنو په ژوند تورتم راخور وۀ او دوي په سياسي، معاشي او معاشرتي توګه د يو زپلي شوي قوم په رنګ وو، د تاريخ په دې نازک پړاؤ الله تعالٰي د لارښودنې دپاره يو داسې ستر انسان پېدا کړو چې په تاريخ کښې د باچا خان او خان عبدالغفار خان په نوم يادېږي.
باچا خان د پښتنو د ژوند بېړۍ د ډوبېدو نه بچ کړه او چنګ ونګ او تس نس پښتانۀ ئې په يو سوچ، په يوه نظريه او يو مرکز راټول کړل. باچا خان د پښتنو کلي په کلي، کوڅه په کوڅه او کور په کور وګرځېدو، خپل د امن، مينې او يووالي پېغام ئې ټول اولس ته ورسولو، خلق ئې د خپلو مسئلو نه خبردار کړل او د کشالو د هوارولو لار ئې هم ورته په ګوته کړه.
باچا خان خپله فلسفه پښتنو ته وړاندې کړه. پښتنو د باچا خان، د هغۀ د فلسفې، عمل او کردار موازنه د خپل عمل او کردار سره وکړه او چې څۀ غلطۍ په دوي کښې وې هغه ئې د باچا خان د فلسفې په رڼا کښې لرې کړې.
د تاريخ په هر پړاؤ د باچا خان او ولي خان فلسفو د هغوي عمل او کردار پښتنو ته لار سمه کړې ده. د هغوي د تلينونو په موقع مونږ خپلې زندګۍ د هغوي په عمل او کردار د قربانولو دپاره نذرانه کوو.
الله تعالٰي دې په خپل رحم او کرم د هغې دوو سترو مشرانو د لارښودنې سېورے تل د پښتنو په سر لري. آمين

Back to the main page سرپاڼې ته